De Vlieger

Onlangs speelde ik met prachtig weer tijdens een benefiet luisterconcert voor een goed doel. Er werden weer veel verzoekliedjes aangevraagd, waaronder ook dit ene lied. Een paar dagen later kreeg ik van één van de aanwezigen, die ik ook bij eerdere optredens had ontmoet en die ook op deze dag één van de luisteraars was, een e-mail. Hij had het lied aangevraagd en bleek een wel heel bijzondere achtergrond en herinnering aan deze alom bekende Nederlandstalige hit te hebben. “De Vlieger” van André Hazes.
Zelf noem ik mij niet een groot aanhanger van de muziek van André Hazes. Toch is hij met recht een groot Nederlands artiest. Een groot artiest weet mensen te raken in het hart. Dit heeft André Hazes bij heel veel mensen gedaan.

Ik heb toestemming gekregen om dit bijzondere verhaal te mogen plaatsen waarvoor mijn hartelijke dank aan de schrijver.

Lees hier het waargebeurde en ontroerende verhaal.

20160410_152758

Ha Arnoud,

We hebben afgelopen zondag bijzonder van je genoten. We woonden het benefietconcert bij dat ten bate van het Hospice in Houten door jou werd gegeven. De ambiance, een grote zonnige tuin, werkte enorm mee en ongeacht het genre van de door het publiek uitgekozen nummers kwam alles aangenaam muzikaal over het voetlicht.
Veel liedjes werden door je toegelicht met een klein praatje, zo ook ‘De vlieger’ van André Hazes. Je vroeg je enigszins verbaasd af hoe iemand zoveel sentimentele onzin bij elkaar kon fantaseren. En hoe aangrijpend dat desondanks kon zijn.
Misschien komt dat wel omdat werkelijkheid en fantasie soms wonderlijk verweven zijn.

Vlieger

Het overkwam me in een stampvolle Oostenrijkse après-ski-kroeg. André Hazes was al een paar keer voorbij gekomen zonder dat ik daar veel aandacht voor had. Tot ik een tekstflard opving: ‘ik heb hier een brief aan mijn moedertje, die hoog in de hemel is’. Verder luisterend sloeg de verbijstering toe. Had ik ooit iemand mijn verhaal verteld? Ik dacht het niet… Dan was dit dus zo’n plek waar fantasie en werkelijkheid elkaar ontmoeten.

Ik was negen toen mijn moeder overleed. Mijn vader hertrouwde binnen een jaar en, inderdaad, ik kon niet zo wennen aan die andere vrouw. Als de dag van gisteren herinner ik me hoe ik op een middag mijn vlieger uit de schuur haalde. In mijn ene hand de vlieger, in mijn andere een brief. Het was fijn vliegerweer en op een braakliggend land achter onze flat liet ik hem op. Toen mijn vlieger mooi en hoog aan de hemel stond wurmde ik mijn brief rond het vliegertouw en gedreven door de wind wiebelde hij omhoog.
vlieger2
Er stond niet veel op, op die brief. Iets van “mama ik mis je zo”.
Natuurlijk wist ik ook wel dat die brief, eenmaal aangekomen bij de vlieger, niet hoger kon maar ergens hoopte ik dat hij los zou raken en verder zou fladderen. Gewoon verder omhoog. Maar nee.
Mijn wanhoop, ontreddering en machteloosheid van toen zijn niet te beschrijven. Een klein mannetje dat naar zijn moeder verlangt.
Enfin, in een wanhoopspoging en tegen beter weten in heb ik mijn vlieger losgelaten. Wellicht steeg hij door een wonder verder op.
Ik kan me niet herinneren dat ik daarna nog gevliegerd heb.
________________

Wil je reageren op dit bericht, doe dit dan in het commentaarveld hieronder.

This entry was posted in Actueel. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

security-high.png
Leuk als je reageert! Na het versturen komt je reactie in de wachtrij voor goedkeuring en kan het enige tijd duren voordat je reactie verschijnt. Eén keer versturen is dus voldoende.
 

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

One Response to De Vlieger

  1. Hans en Karin says:

    In dit ontroerende, waargebeurde verhaal van dat eenzame jongetje met zijn vlieger, zie ik mijn jongste broertje. Hij was 12 jaar toen zijn moeder stierf.
    Waar kon je in die tijd heen met je verdriet? Samen met hem, tijdens een boswandeling, haalde ik die herinnering nog op, vlak voor zijn dood.
    Hij overleed enkele weken geleden.

    Karin