Heb jij ook liever geluk dan gelijk?

De volgende spreuk kwam ik de afgelopen weken in meerdere varianten en vanuit verschillende hoeken tegen:
Wil je gelijk hebben of wil je gelukkig zijn?
Dit leek me dus wel een geschikt onderwerp voor dit blog.

rorh

Dit lijkt op het eerste gezicht misschien een lastige stelling, een dilemma. Gelijk of geluk? Waarom niet allebei? Maar volgens mij is het dat niet, als je even verder kijkt.
Vooropgesteld, ik mag graag gelijk hebben. Als iemand tegen me zegt: “Arnoud je hebt gelijk”, dan geeft me dit een prettig gevoel. Ik voel me even gelukkig. Het is een veilig gevoel, omdat de uitgangspunten waarop ik mijn werkelijkheid baseer, worden bevestigd door iemand anders. Dit schept tevens een band met die ander. Het omgekeerde is ook het geval als iemand zegt, “je hebt geen gelijk” want dan wordt er aan mijn werkelijkheid geknaagd en ontstaat er, wanneer ik mijn eigen uitgangspunten niet ter discussie wil stellen, verwijdering.
Gelijk of geen gelijk doet wat met onze emoties en met de relatie tussen mensen. We zijn vrienden en de beste makkers als we vinden dat we allebei gelijk hebben, totdat we het oneens worden.
Volharden we dan in ons eigen standpunt dan leidt dit tot ruzie, scheiding, politiek gekonkel, de ander de schuld geven etc…. Geluk als emotioneel gevoel is niet duurzaam. Het lijkt vroeg of laat te leiden tot de schaduwkant, het ongelijk, en het verdriet en verwijdering die hiermee gepaard gaat.
Even terzijde: Ik kwam onderstaande quote tegen die een goede oplossing biedt.
images
Je kunt je eigen waarden behouden maar je verontschuldigen voor je reactie naar de ander.
Maar nog altijd leidt gelijk dan niet tot geluk.

Dat bracht mij op de volgende vraag: Waar ben ik nu eigenlijk echt 100% zeker van? Wat is echt permanent en onomstotelijk waar? Zijn mijn uitgangspunten en mijn waarden en normen uiteindelijk niet gebouwd om een veiliger gevoel te hebben dan om toe te geven dat ik het eigenlijk ook niet weet? En als dit zo is heeft het dan überhaupt enige zin om te discussiëren over je eigen gelijk.

Muziek maakt mij gelukkig en maakt de mensen voor wie ik speel gelukkig zonder dat er sprake is van gelijk.
stevie

Eens in de twee weken speel ik op de maandagavond met mensen uit de omgeving Soest voor en met vluchtelingen in het Asielzoekerscentrum in Zeist. Dit is ieder keer weer een groter feest, waarbij muziekstijlen en westerse en oosterse instrumenten steeds meer integreren. Iedereen heeft plezier en iedereen wordt gewaardeerd om zijn of haar bijdrage.
Ook op de familiefeesten, bedrijfsfeesten waar ik meerdere malen per week speel, merk ik dit. Muziek verbindt en maakt mensen gelukkig.

Ik merk dus dat muziek spelen voor mij een manier is om het spel van gelijk en ongelijk te overstijgen. Een middel om duurzaam gelukkig te zijn.

music unites

Herken je dit of wil je reageren op deze blog, dan ben ik erg benieuwd naar jouw verhaal. Schrijf dit in het commentaarveld hieronder. Alvast bedankt voor je reactie

This entry was posted in Actueel. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

security-high.png
Leuk als je reageert! Na het versturen komt je reactie in de wachtrij voor goedkeuring en kan het enige tijd duren voordat je reactie verschijnt. Eén keer versturen is dus voldoende.
 

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

3 Responses to Heb jij ook liever geluk dan gelijk?

  1. Wanneer gelijk willen hebben niet meer het uitgangspunt is, maar het respecteren van elkaars standpunten en elkaar vrij laten in de verschillen daarin, ontstaat zoveel begrip en verbinding.
    En ik denk dat dan geluk, al is het een momentopname van een geluksgevoel, ontstaat.
    Hoe vaker we actief zijn om dit te realiseren, hoe meer geluk we zullen ervaren.
    Eigenlijk best simpel toch?

  2. Karin Ohlenbusch says:

    Wat een mooi onderwerp heb je gekozen Arnoud: “Wil je gelijk hebben of wil je gelukkig zijn?” En zo goed verwoord. Wij hebben er allemaal dagelijks mee te maken! Jouw beleven en vertolken van je muziek, die gelukkig maakt, straal je uit. En ja, muziek is de taal die wij allemaal verstaan. Zelf beoefen ik al vele jaren Sacrale Dans in een fijne groep. En dat deze dansvorm, in combinatie met de muziek, ook troostend en helend werkt, heb ik tijdens deze lente nog ervaren. Het was enkele weken na het heengaan van mijn jongste broer, dat wij de dans: “Amen” (Het Klaaglied van de Zee) dansten. En op het prachtige gitaarspel en de zang, dansten wij de schoonheid van het getij: eb en vloed….licht en donker…. vreugde en verdriet…. leven en dood…. Een wiegen en dansen naar een eenheidsbeleving.

  3. Hans Kas says:

    Lieve zoon,
    Voor mij ben Jij een filosoof. Om twee redenen. Ten eerste zet je mensen aan het denken en ten tweede verwijs je naar jouw professionaliteit. Succes !
    Liefs papa.
    P.S.
    Zo ongeveer was mijn bericht. Nog mooie dagen bij jullie vrienden in la Belle France.
    Tot ziens en de groeten voor jullie en aan jullie vrienden